{ Ο ΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ & Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΗΣ // www.kakoskeimena.net // www.kakoskeimena.com }

Ναι; 15900 εκεί; Θα σας μιλάω ψιθιριστά, αν δεν έχετε πρόβλημα. Ναι, μην ανησυχείτε, θα σας τα προφέρω αργά και καθαρά για να μπορέσετε να καταγράψετε λέξη-λέξη όσα θα σας μεταφέρω. Ξέρω, ίσως σάς φαίνεται φαιδρό όλο αυτό αλλά είναι πολύ πιθανό εδώ μέσα να…

Γιατί δεν πέταξες;

Λέω σήμερα να αφήσω όπως είναι τα πιάτα στο τραπέζι, έτσι, με μπουκιές ανολοκλήρωτες, παρατημένες στη ρουτίνα αυτής τής επαναλαμβανόμενης καθημερινότητας. Το ποτήρι ας μείνει εκεί, με τα σημάδια πάνω του από τα θολά χείλη και την προσπάθειά τους να ξεδιψάσουν. Τα μαχαιροπήρουνα εξαντλημένα κι…

Η γιαγιά Καραντίνα

3

Σχόλια

Ξάφνου βρέθηκα να ξυπνάω ξαπλωμένος κουλουριαστά στη μέση από το πουθενά. Ένιωθα τα κόκαλά μου να με πονάνε τόσο, όσο ήταν αρκετό για να νιώσω εκείνη τη χαρακτηριστική γλυκιά εξάντληση, όπως τότε που έτρεχα λαχανιασμένος από κάθε λογής άθλημα κι έπεφτα με μιας να ξεκουραστώ…

Ο Ιός, ο Μονογενής

14

Σχόλια

Είναι απολαυστικό να μπορείς να ελίσσεσαι, δίχως τις περισσότερες φορές να παίρνουν οι άλλοι χαμπάρι ότι έχεις διανύσει μια διαδρομή που ξεκινά από το σπίτι τους το ίδιο, καταλήγοντας μέχρι το σβέρκο τους. Με έξυπνες, σχεδόν περιπαικτικές κινήσεις, καταφέρνεις κι εισβάλλεις όπου σχεδόν επιθυμήσεις, περνάς…

Ο γυμνοσάλιαγκας

Από την πρώτη στιγμή που θυμάμαι να έχω αναμνήσεις από τούτο τον παράξενο πλανήτη, είχα την αίσθηση ότι έπασχα από κάποια ανεξήγητη ασθένεια. Ήμουν ευαίσθητος κι εύθραυστος μαζί, λύγιζα κι έπεφτα με το παραμικρό, γι’ αυτό και τις περισσότερες φορές με βρίσκανε οι φίλοι μου…

Αίμα και Ζάκρυα

5

Σχόλια

Άσε με να περάσω, ρε καραγκιοζάκο. Περνάς στ’ αλήθεια τον εαυτό σου για τόσο έξυπνο, ώστε να νομίζεις ότι μπορείς να με εμποδίσεις και να μη γίνει τελικά αυτό που έχω εγώ στο δαιμόνιο μυαλό μου; Και, στην τελική, αυτή ακριβώς η αλήθεια είναι κάτι…

Δαιμόνιος Ρεπόρτερ

Στο εξοχικό μας περάσαμε τα καλύτερά μας χρόνια. Οι αισθήσεις λειτουργούσαν ανέκαθεν διαφορετικά εκεί· σίγουρα αλλιώτικα πολύ από όσα συναισθανόμασταν στην πόλη και τους στεγνούς, άνυδρους τοίχους της. Ήταν λες και τα φρούτα, τα φαγητά, τα λαχανικά άφηναν άλλο αποτύπωμα πάνω στη γλώσσα σου. Ήταν…

Φλεγόμενα Μάτια

4

Σχόλια

Πάει κάμποσος καιρός που δεν έχω τι να πω. Δηλαδή δεν είναι ότι δεν μιλάω, απλά οι λέξεις που χρησιμοποιώ στερούνται ουσίας τις περισσότερες φορές. Είναι εκφράσεις κενές, κούφιες, όπως ο αέρας ο κοπανιστός, είναι όπως τα φύλλα που τα παίρνει ο άνεμος πέρα, σαν…

Προδομένος την 5η Ιουλίου

28

Σχόλια

Συνήθισα πια. Δεν μιλάμε άλλωστε για μια φάση που κρατάει μερικές ημέρες, μερικές εβδομάδες, μερικούς μήνες. Περάσανε κοντά πέντε χρόνια από τη στιγμή εκείνη που βρέθηκα στο σημείο που είμαι τώρα. Κι είναι φοβερό το πώς τελικά ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί και προσαρμόζεται σε καταστάσεις…

Πεθαίνουμε Ευρώπη

10

Σχόλια

Είναι κάποιες στιγμές που ειλικρινά απορώ κι εγώ με τον εαυτό μου. Δεν ξέρω, ίσως φταίει αυτή η συνεχόμενη μονοτονία τριγύρω, θέλεις να βρεις να κάνεις κάτι που να σε εξιτάρει, να κινήσει λιγάκι την αδρεναλίνη στο αίμα σου, να ψαχτείς διαφορετικά. Να αποκτήσει ο…

Έντιμος Κανιβαλισμός

6

Σχόλια