Η έννοια του Κράτους στην Ελλάδα έχει κατ’ αρχήν αρνητική φόρτιση. Τούτο συνέβη γιατί κατά βάση το Κράτος ταυτίστηκε είτε με την κατάχρηση εξουσίας είτε με τη σπατάλη της δημόσιας περιουσίας είτε με το βόλεμα των ημετέρων. Θα μπορούσε κανείς να απαριθμήσει άπειρα παραδείγματα κακώς…

Με αφορμή τα παστίτσια των ημερών, αναρωτιέσαι τελικά αν πένεται πιο πολύ το στομάχι ή το πνεύμα μας. Μείναμε πίσω, με τα δανεισμένα τζιπ, τα πολυτελή πατώματα, το ενυδρείο που λαχταρούσες και στο πήρα με την κάρτα που κάλυψε άλλες δύο προηγούμενες. Από το όνειρο…

“Είναι στιγμές που μας πνίγει η οργή, που όλοι εμείς ξυπνάμε το πρωί με ένα βάρος. Είμαστε τα παιδιά της άπληστης γενιάς και σαν το μήλο το χάρτινο οι ελπίδες μας, στα χέρια των ανθρώπων που σκότωσαν την Τέχνη, στα χέρια των ανθρώπων που κατέστρεψαν…

Τις προάλλες, με αφορμή μια συνέντευξη του παλιού, αγαπημένου ηθοποιού, Γιάννη Βογιατζή, στην κρατική τηλεόραση, αναδύθηκαν ορισμένες σκέψεις για την ουσιαστική κρίση που περνά ο τόπος μας, που δεν είναι άλλη από την πνευματική. Παρακολουθείς αυτούς τους ανθρώπους που συμβολίζουν μιαν άλλη εποχή της Ελλάδος…

Καθώς θα παίζουν τα προβλεπόμενα ρεπορτάζ σχετικά με τους «κατεργάρηδες» Έλληνες που επιστρέφουν στους «πάγκους» τους μετά τα μπάνια του λαού, θα ευχηθούμε, αν και Σεπτέμβρης μήνας, «καλό χειμώνα». Κι ίσως για πρώτη φορά να αντιλαμβανόμαστε ότι η ευχή αυτή να είναι σαν την «καλημέρα»…