Τα Κακώς Κείμενα
{ Ο ΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ & Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΗΣ // www.kakoskeimena.net // www.kakoskeimena.com }
  • ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤO BLOG
  • ΤΑ ΚΑΚΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ στο Facebook

Posts from the ‘Κοινωνία’ category

Κοιμήσου, αγγελούδι μου. Θα βρω και θα σου πω λεξούλες, λογάκια τρυφερά, για να σε πάρει ο ύπνος. Ξέρεις, όταν ήμουν πιο μικρός, πριν γίνω ο μπαμπάς σου, δεν έβρισκα καθόλου ενδιαφέρον στα νανουρίσματα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που με πιάνανε τα γέλια, τα…

Το νανούρισμα της κρίσης

01/12/2013
13

Σχόλια

Να σου πω την αλήθεια, κουράστηκα. Από μικρός θυμάμαι τον εαυτό μου με μια βαλίτσα στο χέρι, καθώς αλλάζουμε συνεχώς μέρη, σπίτια, φίλους, αγάπες, γειτονιές. Το έχουμε στην οικογένεια αυτό το συνήθειο. Λες και ανέκαθεν γουστάραμε κατά βάθος τη διαρκή μετάβαση από τόπο σε τόπο.…

Άμα θες να φύγεις, φύγε

10/11/2013
22

Σχόλια

Ρε μάγκα, κάθε φορά που έρχονται παρελάσεις, προβληματίζομαι κάπως. Νιώθω συναισθήματα αντικρουόμενα, περίεργα. Από μικρός το έχω αυτό. Αν μπουκάρεις μέσα στο δωμάτιό μου και ψάξεις κρυφά μέσα στα συρτάρια θα βρεις φωτογραφίες με εμένα να κάνω παρέλαση σε όλες τις φάσεις, από το νηπιαγωγείο…

Του χρέους η γενιά

26/10/2013
27

Σχόλια

Είναι μέρες τώρα που τρέχω ασταμάτητα. Τρέχω με τα κορδόνια μου λυμένα και τα παπούτσια μου καυτά να λιώνουν πάνω στην πύρινη άσφαλτο, την ώρα που σκοντάφτω και ανασηκώνομαι και προσπαθώ να βρω όλο και διαφορετικά μέρη για να κυλιστώ κουλουριαστά και να κρυφτώ. Με τον ιδρώτα…

Μάτια ναζιστικά κλειστά

12/10/2013
8

Σχόλια

Τι λέει; Τι να λέει. Εδώ. Τα ίδια. Έχω αράξει σπίτι και κάνω νύχια και ακούω λιγάκι ραδιόφωνο. Μετράω ώρες. Περιμένω να μπει το νοίκι που παίρνει ο μπαμπάς για να πάω για ψώνια, φιλενάδα. Πραγματικά, δεν μπορώ να κρατηθώ. Κι εσύ το ίδιο, το…

Τα πατσαβούρια

29/09/2013
32

Σχόλια

Για ‘μένα, είναι εντελώς λάθος αυτή η άποψη που έχει ο πολύς ο κόσμος για τα γουρούνια. Για έναν περίεργο λόγο, η κοινωνία όταν θέλει να μιλήσει για ανθρώπους βρόμικους, άξεστους, χωρίς τρόπους, φέρνει για παράδειγμα τα συμπαθητικά αυτά ζωάκια. Πως είσαι έτσι ρε, λες και…

Άνθρωποι Γουρούνια

18/09/2013
21

Σχόλια

“Ωρα γεννήσεως: 07:36 πρωινή”. Σ’ αυτό το παιδικό μου το βιβλιάριο καταγράφονται όλα. Το πρώτο μου χαμόγελο. Τα πρώτα μου εμβόλια. Η πρώτη φορά που άναρθρες λεξούλες βγήκαν από το στόμα μου. Το μελί χρώμα των ματιών μου. Πρώτα και πάνω απ’ όλα όμως, σημειώνεται…

Ρολόγια Δολοφόνοι

14/09/2013
22

Σχόλια

Είχα κάμποσο καιρό να κατέβω προς το κέντρο της πόλης. Πήρα τους δρόμους έτσι, χωρίς να θέλω να πάω απαραίτητα κάπου συγκεκριμένα. Πέρασα από τα στέκια τα παλιά, τελευταία φορά που βρέθηκα εκεί ήταν τότε που ήμουν αρκετά πιο νέος. Για έναν περίεργο λόγο, θυμόμουν…

Μέρες Αδέσποτες

07/09/2013
12

Σχόλια

Πόσες σπουδαίες αλήθειες μπορείς να βρεις άραγε μέσα στα παιδικά τραγούδια, τα παραμύθια και τα σχολικά διηγήματα. Σε λεξούλες απλές, τόσο δα, μικρούλες, που έχουν λίγα γράμματα αλλά νοήματα πολλά. Σε ένα μικρό στιχάκι, σε μια γλυκιά ομοιοκαταληξία, κρύβονται φράσεις που χαράσσονται στο μυαλό σου…

Ντίλι ντίλι το καντήλι

31/08/2013
10

Σχόλια

“Να προσέλθει ο μάρτυρας, παρακαλώ. Πείτε μας, τι γνωρίζετε σχετικά με την υπόθεση; Ποιες είναι οι σχέσεις σας με το ζευγάρι; Από πότε βρίσκονται σε διάσταση; Είμαστε οικογενειακοί φίλοι. Μένουν μαζί αλλά δεν κοιμούνται μαζί. Ναι. Για χάρη των παιδιών. Η σύζυγος επιλέγει τον καναπέ.…

Τα όνειρά μας ροζ

21/04/2013
11

Σχόλια

Παλιότερα Νεότερος

There is no heaven, without a hell

Blog στο WordPress.com.

  • Εγγραφή Εγγεγραμένος
    • Τα Κακώς Κείμενα
    • Προστεθείτε στους 367 εγγεγραμμένους.
    • Έχεις ήδη λογαριασμό στο WordPress.com; Συνδέσου τώρα.
    • Τα Κακώς Κείμενα
    • Εγγραφή Εγγεγραμένος
    • Δημιουργία λογαριασμού
    • Σύνδεση
    • Αναφορά περιεχομένου
    • Δείτε τον Ιστότοπο στον Αναγνώστη
    • Διαχείριση συνδρομών
    • Σύμπτυξη μπάρας
 

Φόρτωση σχόλιων...